Kurban, kuşkusuz bir şekilde her tanrının kesinlikle enerji kazandığı ortak aktivitedir. Kurban edilen canlı, belli bir tanrının ismiyle kurban edildiğinde o canlının ölümü ve kurban eden kişinin inancı, o anki zihinsel odağı ve duyguları, adandığı tanrıya enerji olarak döner.
Bazı tanrılar yapıları dolayısıyla kurbanı ve adlarına kan dökülmesini severler. Örneğin Kötü Tanrı. İster kurban şeklinde, ister onun adına yapılan savaşlar ile -kaldı ki bu da aslında insan kurban etmenin bir yoludur- olsun Kötü Tanrı, kan dökülmesinden ve kurbandan fazladan bir miktar enerji kazanır. Fazladan olmasının sebebi, yapısında da kurbanı barındırmasıdır.
Kötü Tanrı’nın savaşlara olan teşviği ve bakış açısı, ilgili yazıda (Kötü Tanrı’nın kan açlığı) incelenmiştir. İnsan kurbanının bir yolu olan savaşları bu kadar teşvik etmesi bir yana, antik zamanlarda insanlara boyun eğdirebildiği birkaç zaman diliminde de itinayla insan kurbanıyla birlikte diğer türlerde de kurbanlar istemiştir. Örneğin belli yanlarıyla Kötü Tanrı’yı ifade ettiğini düşündüğümüz Zeus, insanlardan kurban istemek bir yana, kurbanın iyi kısmını da ister. Bu yüzden Prometheus, Zeus’u yanıltarak kurbanın kötü kısımlarını seçmelerini sağladığında, Zeus oldukça öfkelenmiştir.
Direkt olarak Kötü Tanrı olduğunu bildiğimiz Moloch ise “özellikle çocuk olmak üzere insan ve hayvan kurbanları çok sevip hiç durmadan kurban isteyen bir tanrı olarak bilinirdi.” Antik zamanlardan beri yapısı açıkça görülse de o zamanlar tapınımında kurban bulunan tek tanrı o değildi. Antik uygarlıklarda kurban ritüelleri sık görülen bir uygulamadır. Bu uygulama, Antik Paganizm’den de önce vardı. Kurbanın bu kadar yaygın olmasının sebebi aslında başta da değindiğimiz üzere, her tanrının kurbandan enerji kazanıyor olmasıydı.
Özellikle ilk insan soyları yayıldıkça ve çoğaldıkça tanrı grupları arasındaki hakimiyet çatışması adına kritik zaman dilimleri başlamış oldu. Birinci Dünya olarak bilinen zaman diliminin başı, hakimiyet çatışmasında avantaj elde etmek için kritik anlardan birisiydi. Bu yüzden öğretisini insanlığa vermiş olan tanrılar, zaten avcılıkla geçinecekleri için öldürecekleri hayvanları kendi isimleriyle öldürmelerini buyurmuştur. Bu sayede yeme ihtiyacı adına hayvan öldüren insan bu hayvanın etinden, derisinden yararlanırken tanrılar da bu hayvanın ortaya çıkardığı enerjilerden yararlanıyordu.
Fakat günümüzde kurban uygulaması gerekli ve istenen bir şey değildir (bizim tanrılarımız tarafından). Kötü Tanrı ise kan açlığıyla bu uygulamayı istemekte ve uygulamasını hala sürdürmektedir. Asıl kurban isteyen, ölümleri isteyen ve bunlara aç olan Kötü Tanrı’dır. Bu yüzden her yıl binlerce hayvan Kötü Tanrı’nın kan açlığını tatmin etmek üzere kurban edilir. Kurban bayramının altında yatan gerçek sebep budur. Şimdi Ayetler Kitabı Açıklaması’ndan bir alıntıyla hayvan kurbanlarındaki enerji kazanımını görelim.
Ayetler Kitabı Açıklaması
Hayvanlar için ölümden sonrası tıpkı normal bir alemdeki ruhsal bilinci düşük canlılar gibidir. Hayvanların ruhu bir nevi bilinçsizdir, hayvanlar majiyle uğraşamaz veya ruhani gelişimde bulunamazlar. Ruhsal bilinçleri yoktur, sadece fiziksel bedenlerindeki fiziki bilinç diyebileceğimiz şey vardır ve ruhları yani enerjileri de oldukça düşüktür, bu yüzden eğer hayvan Elohim adına kurban edilmemişse Öz Enerji, tanrılar ve evrene karışır. Elohim kurban ister, onun adına hayvanlar ve insanlar öldürülmesini ister. Eğer hayvanların ruhu yani enerjisi bu kadar zayıfsa neden her yıl hayvanların katledilmesini istiyor? Çünkü onun adına hayvan kurban etme olayında o sadece ruhu kazanmıyor. Canlılar ölüm anında yoğun bir enerji salgılarlar, özellikle ölüm anında fazlasıyla korkmuş ve negatif duygular salgılamışsa bu enerjinin yoğunluğu oldukça artar. Kan da majide oldukça kullanılan, aşırı yüksek bir enerji kaynağıdır. Ayrıca kurban eden kişinin duyguları da bir etkendir. Şimdi tüm bunları toplayarak olaya bakalım. Kurban edilen hayvan zorla yere yatırılır ve başında, elinde bıçakla insanlar bekler; o an hayvan korku, üzüntü gibi duygular salgılar ve bundan dolayı bir enerji ortaya çıkar, şimdi duygusal enerji cepte. Hayvan öldürülürken boğazından kesildiği için yoğun bir şekilde kan akar, yani kanlı bir ölüm olur ve bu kanın enerjisi ortaya çıkar, kan enerjisi cepte. Hayvan ölürken ölüm dolayısıyla yoğun bir enerji çıkar, ölüm enerjisi cepte. Hayvanı kurban eden kişi o an farkında olmasa bile etki alanının da etkisiyle oldukça vahşi, saldırgan duygular beslemeye başlar, o an sadece Elohim’i düşünür ve onun dualarını zikreder, yani bu kişiden de hem düşünce hem duygusal enerjiler çıkar, bunlar da cepte ve son olarak hayvanın ruhu cepte. Kurban kesme işlemi tamamen Elohim adına yapılan bir ritüel olduğu için, öldürülenler ve öldürenlerin tüm enerjileri Elohim’e gider, onu besler. Bu enerjiler az buz değil. Yani cepteki enerjiler tamamen onu besler ki bunlar: hayvanın duygusal enerjisi, kan enerjisi, ölüm enerjisi, insanın düşüncesel enerjisi, insanın duygusal enerjisi ve hayvanın ruhu. Gördüğünüz üzere kurban, Elohim için çok büyük bir enerji kazancıdır, basit bir ruh emme işlemi değildir.
Teistik Satanizm hakkında daha çok bilgi almak için diğer yazılarımızı ve kitaplarımızı okuyabilirsiniz. İletişim sayfasından sorularınızı direkt olarak sorabileceğiniz Discord sunucularımıza katılabilir, sorularınızı sorup cevabını sıradaki soru-cevap yazısında görmek için soru formunu kullanabilirsiniz. Sitemizdeki yazılardan paylaşıldığı an haberdar olmak için Instagram sayfamızı takip edebilir ve e-posta sistemimize abone olabilirsiniz. İyi araştırmalar.
